Autor: Carole Nelson Douglas
Wydawnictwo: Bukowy las
Data wydania: 2010
Kategoria: kryminał
ISBN: 9788362478019
Ilość stron: 378
Miłośników przygód Sherlocka Holmesa, którzy przeczytali większość powieści Arthura Conan Doyle’a i obejrzeli serię filmów z Jeremym Brettem w roli głównej z pewnością zainteresuje jedna z nowszych pozycji książkowych, związana pośrednio ze słynnym detektywem z Baker Street. Jednak Carole Nelson Douglas nie stworzyła kolejnej zagadki na wzór Doyle’a. Wykorzystała własny pomysł ożywiając jedyną kobietę, która w oczach Sherlocka reprezentowała klasę i logiczne myślenie – Irene Adler.
Śpiewaczka operowa, jedyna kobieta, która przechytrzyła Holmesa doczekała się wreszcie swojej własnej historii. Piękna Irene wraz z przyjaciółką, narratorką opowiadań, prowadzi chaotyczny tryb życia, słuchając muzyki, bywając na przyjęciach dla śmietanki londyńskiej oraz rozwiązując sprawy kryminalne, z którymi zwracają się do niej różni ludzie. Z jej usług korzysta nawet Oscar Wilde przedstawiony w powieści… zupełnie z innej strony, niż dotychczas się o nim słyszało. Nie bez przyczyny książka zatytułowana jest „Dobranoc, panie Holmes”. Drogi Holmesa i Adler w końcu się zejdą i będzie to… przedziwne spotkanie! Ciekawy jest kontrast między Irene i jej przyjaciółką Penelope, które nie mają ze sobą nic wspólnego. A jednak obie idealnie się dopełniają. Ta druga pełni funkcję Watsona, który wciąż zadaje pytania, nic nie rozumie i stworzony jest na wzór ciekawego czytelnika.
Jeżeli chodzi o moją opinię, to mam mieszane uczucia. Dla wielbicieli książka będzie łakomym kąskiem, ale niestety nie można porównać jej z mistrzowską fabułą i nieprzewidywalnymi rozwiązaniami akcji charakterystycznymi dla „ojca” Sherlocka Holmesa – Conana Doyle’a. Ciągnąca się i lekko przegadana opowieść o dwóch kobietach jest momentami nudna i aż kusi, żeby pominąć kilka kartek. Brakuje momentów grozy, ale książka sama w sobie potrafi zaskoczyć. Są też rozdziały pisane przez Watsona, w których dobrze odtworzony jest klimat Baker Street i rozmów dwóch dżentelmenów ale jak wspominałam… czegoś mi w tej książce zabrakło.
